Kinderpardon niet opgerekt

door:
De leeftijdsgrens voor het kinderpardon wordt niet verruimd. Dit heeft staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven onlangs de Tweede Kamer laten weten. Teeven wil vasthouden aan de huidige leeftijdsgrens van 21 jaar. Als het om een verschil van een paar dagen gaat is de staatssecretaris bereid om met zijn hand over zijn hart te strijken. Maar het moet volgens hem niet een paar weken of maanden worden. Het stellen van grenzen betekent volgens de staatssecretaris dat mensen er ook buiten kunnen vallen.

Toch kan Teeven in schrijnende situaties gebruik maken van zijn vrije bevoegdheid. Met deze bevoegdheid wordt bedoeld dat de minister zelf een vrije beslissingsruimte heeft over een inwilliging of afwijzing van een asielverzoek. Zo hebben 19asielzoekers (die waren afgewezen voor het kinderpardon) onlangs alsnog een verblijfsvergunning gekregen. Desalniettemin ontstond er juist rondom deze vrije bevoegdheid vorig jaar discussie. PvdA en ChristenUnie wilde met een initiatiefwetsvoorstel bereiken dat kinderen van uitgeprocedeerde asielzoekers na acht jaar in Nederland een verblijfsvergunning konden krijgen. Dit zou dan op basis van hun ‘geworteldheid’ zijn. Beide partijen vonden dat de vrije bevoegdheid onvoldoende werkte en wilde situaties zoals met Mauro in de toekomst voorkomen.

Dit voorstel werd naar de Raad van State gestuurd, maar het hoogste adviesorgaan van de regering was buitgewoon kritisch over het idee. Volgens de Raad van State kunnen schrijnende gevallen altijd al bij de minister aankloppen. Bovendien zouden gezinnen kunnen worden uitgelokt om de procedure te rekken tot dat het kind acht jaar in Nederland is. Er zal volgens de Raad van State veel eerder gekeken moeten worden naar de snelheid en de zorgvuldigheid rondom asielprocedures.

Ondanks de kritiek die de Raad van State op dit voorstel, pleit Vluchtelingenwerk Nederland nog altijd voor een verruiming van het kinderpardon. De vereniging, die asielzoekers begeleidt met hun asielaanvraag, denkt dat er te veel jongeren zijn die tussen wal en schip belanden. Jongeren die bijvoorbeeld net te oud zijn. Ook kan het voorkomen dat er jongeren tussenzitten die in het verleden net niet onder het generaal pardon vielen en nu vanwege hun leeftijd ook niet in aanmerking komen voor het kinderpardon. Vluchtelingenwerk vindt dan ook dat Teeven ruimhartig zou moeten zijn met grensgevallen.

Desalniettemin blijft dit een enorm ingewikkelde kwestie. Welke grensgevallen sta je toe en wat niet? Daar valt nooit een passend antwoord op te geven.